دویدم سمتش بلندش کردم
دم گوشش گفتم روبه راهی؟
حتی چشماش لال شده بودن.
می رفتیم برای بررسی اتهامات متهم در جلسه بعدی
یک صدام کرد
-فامیلتون بود؟
نه
_آخه جوری دویدی سمتش…
گفتم ایناتو زندگی این شانسو نداشتن که در محبت بقیه آدما سهیم باشن…
نمی دونم گرفتی مطلبو؟
نگاش کردم و گفتن اصن میدونی چیه؟
به نظرم آدمای مجرم اگر درگیرمحبت کسی بودن، هیچوقت مجرم از آب در نمی اومدن…دوست داشتنه یک دوست داشتنیه که خوبیها رو در ادم تمدید می کنه…

به قلم یک طلبه

گاهی قرار به رفتن که می شه
گلهای قالی هم برای ما آدم می شن
حرف میزنن و اگه آب و خاک و نور کافی هم باشه
حتی رشد می کنن
قرار به رفتن که میشه
در و دیوار خونه واجد حس همدردی میشه
صاف صاف زل میزنن تو چشات و می گن بگو می شنویم
قرار به رفتن که میشه
پدر و مادرت که حرف میزنن یه نسیمی از بهشت با کلامشون می آد و خستگی های ذهنتو می شوره و می بره
قرار به رفتن که میشه
قیافه خواهر و برادرات جز رویایی ترین منظره هایی هست که هر لحظه دوست داشتنی تر می شن
لبخند که می زنن از ذوق هر لحظه مردن رو می تونی تجربه کنی
قرار به رفتن که میشه کفش هات خیلی راحت پاهاتو تن می کنه
گاهی اوقات ماسازور هم داره
اونایی که چشم دیدنتو نداشتن باهات مهربون میشن
کینه ها ساز یکدلی می زنن
واحد سر وقت میرسه و تاکسی سریع گیر می آد
یادت می افته یه حضرت معصومه س و یه امام رضا ع هست که اگه غافل بشی یه روزی مثل یه رویایی دست نیافتنی میشه
وقت رفتن که میشه
می فهمی غربت و حس تنهایی یک وازه نیست بلکه حقیقت داره
وقت رفتن که میشه
معادله ای که تا این برحه از عمر نتونستی حلش کنی
روی مخت راه میره
که چرا آدما تا وقتی کنار هم هستند قدر هم و نمی دونن
به قول فروغ فرخزاد
مردم زنده کش مرده پرست

به قلم یک طلبه